Denys BV: 'Bij dit veiligheidscertificaat draait alles om de mensen’
Bij Multispecialistische Bowgroep Denys NV hangen veiligheidscertificaten niet alleen aan de muur, maar krijgen ze betekenis in de praktijk. Met het behalen van Safety Culture Ladder (SCL) trede 4 voor de Nederlandse entiteit Denys Engineering & Contractors BV, zette de multispecialistische bouwgroep een belangrijke stap richting een open en mensgerichte veiligheidscultuur. Preventieadviseur Paul vertelt hoe de focus verschoof van regels en systemen naar gedrag, vertrouwen en het samen bespreekbaar maken van risico’s. En wat dat oplevert op de bouwplaats én daarbuiten.
LOCATIE: BELGIE, FRANKRIJK, DUITSLAND EN NEDERLAND
AANTAL MEDEWERKERS: 1600 (waarvan 50 bij de Nederlandse vestiging)
TYPE CERTIFICERING: SCL TREDE 4
Samen willen we de veiligheid van het werk in de hele bouwsector verbeteren. Daarom nemen de ondertekenaars van de Governance Code Veiligheid in de Bouw (GCVB), vanaf 1 januari 2022 het veiligheidsbewustzijn als verplichting op in aanbestedingen of contracten. Daarbij hanteren zij de NEN Safety Culture Ladder SCL (voorheen Veiligheidsladder). Dit past in het streven van de GCVB om het veiligheidsbewustzijn in de bouw te verbeteren door samenwerking, standaardisatie en uniformering, scholing en van elkaar te leren. Veel bedrijven in de bouw hebben al ervaring met de certificering en delen hun ervaringen om elkaar verder te helpen stappen te blijven maken.
PRAKTIJKVERHAAL - 'We hebben eigenlijk álle veiligheidscertificaten wel aan de muur hangen', zegt preventieadviseur Paul Possemiers, vanuit het Denys-hoofdkantoor in het Belgische Gent. Maar bij hun Nederlandse klanten werd steeds vaker een SCL-certificaat een verplicht onderdeel bij een aanbesteding. ‘Ik twijfelde aanvankelijk wel. Nog een verplichting en het zag er, op het eerste gezicht, ook erg arbeidsintensief uit.’ Possemiers: ‘Maar toen we ons in de SCL gingen verdiepen ontdekten we dat dit iets totaal anders was. De veiligheidsladder is gericht op mensen, op hun gedrag, de bedrijfscultuur. Je moet iedereen meekrijgen, van hoog tot laag.’
Waardering voor openheid
Denys begon met de SCL bij de kleinere entiteit die deel uitmaakt van een grotere Business Unit in Nederland. De basisprincipes van de SCL sloegen enorm aan, merkte hij al snel. ‘Een van onze werfwerkers had op de bouwplaats iets opgemerkt over een potentieel gevaarlijke situatie en daar kreeg hij direct veel waardering voor van de andere partij. Hij had nog nooit meegemaakt dat het zo gewaardeerd wordt als je elkaar ergens op aanspreekt. De SCL creëert openheid, dat had ik niet zo voorzien.’
'Het was voorheen van: zet je helm op!
Nu is het: ik zie dat jij je helm niet op hebt, is daar een reden voor?'
Denys liet zich door een externe partij adviseren bij het certificeringsproces, en dat werkte prima, zegt Possemiers. ‘We hebben geleerd om elkaar op een andere manier aan te spreken. Een simpel voorbeeld: het was voorheen van: zet je helm op! Nu is het: ik zie dat jij je helm niet op hebt, is daar een reden voor? Dan krijg je dus een hele andere reactie. Dan hoor je dat de helm niet goed past, dat iemand hoofdpijn heeft ofzo. Het idee is: we geven geen opdrachten, jij doet dit of dat, maar we gaan dit sámen doen.’
Angst voor vertragingen
Er was bij aanvang scepsis. Wat voor nút had dit nou eigenlijk? ‘We hadden toch alles al in huis, zoals een systeem waar meldingen konden worden gedaan, maar het werd weinig gebruikt. Er was angst vertragingen te veroorzaken, misschien zelfs ook voor eventuele represailles. Melden zit niet zo in onze cultuur.’ Door samen te trainen met near misses (bijna-ongevallen) lukte het om iedereen mee te krijgen in het besef dat elke melding belangrijk is. ‘We hebben eerst de leidinggevenden vragenlijsten toegestuurd om een nulmeting te hebben en zo onze blinde vlekken te ontdekken. En daarna hetzelfde bij de werfwerkers. Bij die laatste groep deden we dat in kleine groepjes, zonder leidinggevende erbij, zodat iedereen zich vrij voelde om eerlijk te reageren. Een jaar later hebben we dat herhaald, om te zien of er zaken verbeterd waren.’
'Sommige partners/onderaannemers op de bouw,
staan er anders in als het om safety-awareness gaat'
Eén probleem dat daarbij naar voren kwam, is dat sommige partners/onderaannemers op de bouw, er ‘anders instaan’ als het om safety-awareness gaat, ontdekte Possemiers. ‘Onze mensen bleken soms niet tevreden over de veiligheid en de omstandigheden waaronder ze moesten werken. Maar dat durven ze nu wél te melden. Dat kan via een app, maar het gebeurt ook steeds vaker direct bij de werfleider/uitvoerder, zodat iets meteen aangepakt kan worden. Daarna wordt zo'n melding alsnog gemeld in de app, zodat deze bekend is en anderen er van kunnen leren. Wij moeten kijken wat dat betekent voor de partijen met wie we wel of niet willen samenwerken. Je wilt natuurlijk het liefst werken met partners die ook de SCL onderschrijven.’
Cultuur in Nederland is opener
Deze manier van certificering past goed bij Nederland, ziet Possemiers. ‘De communicatie-cultuur in Nederland is opener. In België kon het gebeuren dat men in je gezicht aardig was maar dat het later voelde alsof je een mes in je rug kreeg. Dat is nu door alle trainingen, workshops, QSHE-bijeenkomsten en gesprekken compleet weggevallen. Er is vertrouwen voor in de plaats gekomen. Onze werfwerkers durven nu echt het management aan te spreken. Dat is veranderd. Bij de SCL kun je niks ‘wegsteken’, zoals wij dat noemen. Je kunt niet verbloemen, en het gaat om de mensen, om álle medewerkers.’ Possemiers is enthousiast en draagt dat ook uit. ‘Wij zitten met Denys ook in ROCO, een groot project in Antwerpen met een aantal andere bouwbedrijven en ik merk dat er daar ook interesse is in de veiligheidsladder en hoe wij dat hebben aangepakt. Ik vertel er graag over.’
Lees alle praktijkverhalen SCL
Lees meer over Veiligheid in Aanbesteding (ViA)
Meer berichten over ViA
